Beni burada arama
Arama anne
Kapıda adımı sorma
Saçlarına yıldız düşmüş
Koparma anne ağlama.
Saçlarına yıldız düşmüş
Koparma anne ağlama.
Saçlarına yıldız düşmüş
Koparma anne ağlama.
Saçlarına yıldız düşmüş
Koparma anne ağlama.
Kaç zamandır yüzün traşlı
Gözlerim şafak bekledim
Uzarken ellerim kulağım kirişte
Ölümü özledim anne.
Yaşamak isterken delice
Ah verebilseydim keşke
Yüreği avcunda koşan her bir anneye
Tepeden tırnağa oğula
Ve kıza kesmiş
Bir ülkeye armağan
Düşlerimle sınırsız
Diretmişliğimle genç
Şaşkınlığımla çocuk devrederken sırdaşıma
Usulca açı verdi yanağımda tomurcuk

Pir Sultan'ı düşün anne, Şeyh Bedrettin'i
Börklüce'yi, Torlak Kemal'i
İnsanları düşün anne
Düşün ki yüreğin sallansın
Düşün ki o an güzel günlere inanan
Mutlu bir Yusufçuk havalansın

Beni burada arama
Arama anne
Kapıda adımı sorma
Saçlarına yıldız düşmüş
Koparma anne ağlama.
Saçlarına yıldız düşmüş
Koparma anne ağlama.

Saçlarına yıldız düşmüş

Koparma anne ağlama.
Saçlarına yıldız düşmüş
Koparma anne ağlama.

Yani benim güzel annem
Ala şafağında ülkemin yıldız uçurmak varken
oturup yıldızlar içinde kendi buruk kanımı içtim
Ne garip duygu su ölmek
öptüğüm kızlar geliyor aklıma
Bir açıklaması vardır elbet giderken dar ağacına
Geride masa üstünde boynu bükük
Kaldı kağıt kalem.
Bağışla beni güzel annem
Oğul tadında bir mektup yazamadım diye
kızma bana.
Elleri deysin istemedim
Gözleri deysin istemedim
Ağlayıp koklayacaktan
Belki bir ömür taşıyacaktın koynunda.

Yasamak ağrısı asildi boynumda
Oysa türkü tadında yasamak isterdim
Ölmek ne garip şey anne
Bayram kartlarının tutsaklığından aşırıp bayramı
Sedef kakmalı bir kutu içinde
vermek isterdim çocukların ellerine
Sonra, sonra benim güzel annem
damdan düşer gibi vurulmak isterdim bir kıza
Gecenin kıyısında durmuşum
Kefenin cebi yok
Koynuma yıldız doldurmuşum
koşun çocuklar koşun
sabah üstüme üstüme geliyor

Kısacası güzel annem
Bir çiçeği düşünürken ürpermek yok

Gülmek umud etmek özlemek
ya da mektup beklemek
gözleri yatırıp ıraklara.
Ölmek ne garip anne
artık duvarları kanatırcasına tırnağımla
şaşkın umutlu şiirler yazamayacağım
mutlak bir inançla gözlerimi tavana çakamayacağım
Baba olamayacağım örneğin
toprak olmak ne garip şey anne.
Uçurumlar ki sende büyür
dağdır ki sende göçer
ben bayram derim çiçek derim
cam diplerine açmış kanatlarını kozalak derim
gül yanaklı çocuğa benzer
yine de oğlunu yitirmek ne garip şey anne
Her kavgada ölen benim
Bayrak tutan çarpışan
her kadın toprağı tırnaklayarak
doğurur beni
Özlem beni kavga benim ask benim

Bekle beni anne.
bir sabah çıkagelirim
bir sabah anne bir sabah
Acını süpürmek için açtığında kapıyı
adı başka sesi başka
nice yaşıtım
koynunda çiçekler
ÇiÇekler içinde bir ülke getirirler